[ Pobierz całość w formacie PDF ]
.Amen.Św.Ambroży.Heitemeron VI 10, 76 pa»ttra.Człowiek wyobraieniem i chwałą BogaPoznaj, człowieku, samego siebie; poznaj piękno swej duszy: Jesteś wyobrażeniem Bogal Poznaj, człowieku, samego siebie: Jesteś chwałą Bogal Błyska w nas, o Boże, przedziwny promień Twej wielkości.Niech Cię chwali rozum ludzki, odblask Twej mądrości! Gdy spojrzę na moją duszę, którą Ty, Boże, przenikasz w najskrytszych nawet jej myślach i uczuciach najgłębszych, poznaję tajemnice Twojej wiedzy.św.Ambroży.Htstemeroo VI 8, 50Dlaczego Bóg stworzył człowieka?Pozostaje mi wyjaśnić, dlaczego Bóg stworzył człowieka.Jak świat stworzył dla człowieka, tak człowieka stworzył dla siebie, jako kapłana w świątyni Bożej, badacza dzieł i spraw niebieskich! On bowiem jeden, ponieważ ma rozum i myśli, może poznać Boga, podziwiać Jego dzieła, zauważyć Jego moc i potęgę.Dlatego też został obdarzony zdolnością zastanawiania się, myślą i roztropnością.On jeden tylko spośród wszystkich istot żyjących został stworzony o prostej postawie ciała, aby to, jak się wydaje, podniecało go do kontemplacji Stwórcy.Dlatego on jeden tylko otrzymał mowę i język jako tłumacza myśli, aby mógł głosić majestat swego Pana.Wreszcie dlatego jemu wszystko zostało poddane, aby on aam był poddany Bogu, swemu Jedynemu Stwórcy.Jeśli więc Bóg chciał, aby człowiek był Jego czcicielem i dlatego tak go wywyższył, że panuje nad wszechświatem, to bardzo słuszne jest kochać i Tego, który tyle mu dał, i człowieka, złączonego z nami węzłem Bożego Prawa.Nie godzi się bowiem, aby czciciel Boga obrażał drugiego czciciela Boga.Stąd rozumiemy, że człowiek został stworzony dla religii i.sprawiedliwości.Świadczy o tym Marek Tuliusz Cyceron* w swym dziele „O prawach”, gdy mówi: „Spośród wszystkiego, co stanowi przedmiot dysput ludzi uczonych, nic z pewnością nie jest cenniejsze od należytego zrozumienia tej prawdy, że urodziliśmy się i zostaliśmy powołani do sprawiedliwości”.A jeżeli to jest szczerą prawdą, więc Bóg pragnie, aby wszyscy ludzie byli sprawiedliwi, tj., aby kochali Boga i ludzi, a mianowicie, by Boga czcili jako Ojca, człowieka zaś kochali jak brata; bo na tych dwóch zasadach opiera się cała sprawiedliwość4.Kto więc albo nie uznaje Boga, albo szkodzi człowiekowi, ten żyje niesprawiedliwie i niezgodnie ze swoją naturą, a w ten sposób obala podstawę nauki Bożej i Prawo Boże.LtkUncjuit, Goić w Boty XIV2.GRZECH CZŁOWIEKAm Ludzie bardziej umiłowali ciemność aniżeli światło: bo złe były ich uczynki* (J 3, 19)Co to znaczy? Czyje bowiem uczynki były dobre? Czy nie po to przyszedłeś, Panie, aby usprawiedliwić grzeszników „Lecz ludzie”, mówisz nam, Panie, „bardziej umiłowali ciemność aniżeli światło”.Znaczenie tych słów polega na tym, że wielu umiłowało swe grzechy, wielu wyznało swe grzechy.Kto bowiem wyznaje swe grzechy i z nich się oskarża, ten już działa z Bogiem.Bóg oskarża twoje grzechy.Jeśli I ty z nich się oskarżasz, wtedy jednoczysz się z Bogiem.Człowiek i grzesznik to jakby dwie różne rzeczy: Czym jest człowiek, tego dokonał Bóg, a czym jest grzesznik, tego dokonał człowiek.Zniszcz to, co sam uczyniłeś, aby Bóg ocalił to, co On uczynił.Musisz znienawidzić w sobie własny uczynek i kochać w sobie dzieło Boże.Kiedy jednak zacznie ci się nie podobaćto, co sam uczyniłeś, i bolejesz nad tym, co zrobiłeś — wtedy twoje uczynki zaczynają być dobre.Przyznanie się do złych uczynków jest początkiem dobrych.Spełniasz wtedy wymagania prawdy i zbliżasz się do światła.Co to znaczy, że apel-niasz wymagania prawdy? Że nie pieścisz siebie samego, nie pobłażasz sobie, nie pochlebiasz sobie.Nie mówisz: Jestem sprawiedliwy, gdyż jesteś niesprawiedliwy.W ten sposób zaczynasz spełniać wymagania prawdy.Zbliżasz się jednak do światła, aby się okazało, źc twoje uczynki zostały dokonane w Bogu.Bo i to, że nie podoba ci się twój grzech, nie nastąpiłoby, gdyby Bóg nie udzielił ci światła i gdyby nie zajaśniała dla ciebie Jego prawda.Bo kto po otrzymaniu upomnienia nadal kocha swe grzechy, ten nienawidzi światła, które go upomina, i ucieka przed nim, aby nie potępiono jego złych uczynków, które kocha.Kto zaś spełnia wymagania prawdy, ten potępia w sobie każde własne zło.Nie oszczędza siebie, nie przebacza sobie, aby Bóg mu przebaczył [ Pobierz całość w formacie PDF ]